Bu gülü geçen pazartesi kurtardım. Zaten buruşmuş ve güçsüzdü, şimdi ise hâlâ tüm ihtişamıyla çiçek açıyor — hem de kurtarıldıktan sadece bir gün sonra ve hâlâ.

Ne kadar minnettarlık ve sevinçle yeniden açtığını görmek gerçekten etkileyici; sanki ikinci bir şans verilmiş gibi, güzelliğini mümkün olduğunca uzun süre koruyor.

Bir şeyin atılmak üzereyken — ya da zaten atılmışken — yeni bir şans bulduğunda neler ortaya çıkabileceğini görmek büyük bir mutluluk veriyor. Benim için bu adeta küçük bir mucize. [sic] [Pzt 16.03.26]